سرای مهر

^{باد بهار}

^{نوبهار آمد و از سبزه زمين زيبا شد
بوستان بار دگر دلكش و روح افزا شد}

^{سبزه روييد و چمن سبز شد و غنچه شكفت
باغ يك پارچه آتشكده از گلها شد}

^{بوي گل آورد از طرف چمن باد بهار
موسم گردش دشت و دمن و صحرا شد}

^{اي عجب گر دل بگرفته من وا نشود
اندر اين فصل كه از باد صبا گل وا شد}

^{وقت آن است كه خاطر شود آزاد زغم
بايد از شادي گل شاد شد و شيدا شد}

^{مرغ دل در قفس سينه نگيرد آرام
تا غزل خوان به چمن بلبل خوش آوا شد}

^{ژاله صبحدم از چشم تر ابر چكيد
گشت همخانه گل، گوهر بي همتا شد}