سرای مهر

زندگی در بستر آرام خویش
گاه شاد و گاه غمگین می رود

بار او بر شانه های سخت جان
گاه راحت، گاه سنگین می رود

***

قایقی آرام بر دامانِ رود
سوی دره یا که دریا می رود

بادبانش را سپرده دست باد
گاه اینجا، گاه آنجا می رود

***

گه ز تَنگِ دره تا دریا رود
گه ز اوج قله بر خاک اوفتد

گه چو شاهین، مرغ آزادی به چنگ
گه به دام بازِ چالاک اوفتد (*)

***

چیست چاره جز به وقت سرخوشی
قدردان باشیم و مهر آیین کنیم

بگذرد گر چرخِ کین بر راهِ مهر
چوب لای چرخهای کین کنیم

ایاز رزمجویی
پنجشنبه، نوزدهم فرودین هشتاد و نه

--------------------------------------------------------------

(*) این بیت در بعضی نسخ بدین صورت آمده است:

گه شرابی بود و انگل دفع کرد
گه چو انگل بر رگ تاک اوفتد

آهنگ :محمد رضا لطفی
شعر: هوشنگ ابتهاج 

سه تار و آواز: بهمن مظفری
تار: سونیا نامداریان
دف و تنبک: نیما مجیدی

از اینجا دریافت کنید